Ervaringsdeskundigheid

Ervaringsdeskundigheid.

Een nog steeds ondergewaardeerd begrip, nog te weinig wordt er gebruik gemaakt van de ervaring van anderen, lotgenoten, medestanders… in het maatschappelijk en sociaal domein.

Professionals verlenen goede hulp, vanuit het boekje, zoals aangeleerd en nodig bevonden om doeltreffend de ander van dienst te zijn. Een ervaringsdeskundige kan hulp bieden op een hele andere manier, zeker niet minder doeltreffend dan een professional… Een samenwerking tussen beide zou de ideale hulpverlening zijn!

Om een voorbeeld te nemen … een persoon die met een depressie moet dealen en leren omgaan en zelfs probeert om er grip op te krijgen, om misschien wel op een dag weer de blauwe lucht met een opkomend zonnetje te zien stralen voor de toekomst…hoe kan je deze persoon helpen? Mijn inziens is een hulpverlener die weet waar hij/zei over praat, het bijbehorende gevoel herkent, met 1 woord van de hulpbehoevende precies weer ervaart hoe het is, hoe het voelt, wat het met je doet… 3 stappen voor op een professional die alles uit de studieboeken heeft gelezen / geleerd. Waarom? Herkenning, het gevoel dat er daadwerkelijk iemand voor je staat die het echt begrijpt, weet wat het is. Een gevoel van delen. Een gevoel van jezelf niet moeten verbergen omdat je weet dat de ander het gevoel herkent. Niet bang hoeven zijn om raar of gek gevonden te worden. Compleet jezelf te kunnen zijn, want die ander was ook zo, voelde dit ook… is er sterker uit gekomen… weet dat het niet erg is om deze periode niet jezelf te kunnen vinden… Een ervaringsdeskundige neemt alles serieus, erkent dat een ieder van ons dit kan overkomen, een ieder die deze ervaring heeft overwonnen er constant van bewust moet zijn dat er altijd weer “mindere dagen” op de loer kunnen liggen… Dat het vermoeiend is om in het gewone leventje mee te draaien, zo niet onmogelijk… En nee… dat je je daarover niet aanstelt… en ja dat je met alle macht vecht om er uit te komen… Moe, je voelt je zwaar, onmogelijk om je onder anderen te begeven, alles is te veel, te intensief…prikkels…angst…falen…de ervaringsdeskundigen herkennen dit, voelen dit samen met de hulpbehoevenden, kunnen antwoord geven op vragen die je een ander niet eens durft te stellen!

Tja, dit is 1 voorbeeld voor een persoon die dealt met depressie… Maar zo’n lijst met voordelen over de ervaringsdeskundige tov de professional is voor ieder sociaal / maatschappelijk onderwerp op te sommen. Nee, we kunnen absoluut niet zonder de professionals! Ze verrichten goed en kundig werk maar wat zou het een verademing zijn als onze ervaringsdeskundigen serieus erkent zouden worden als begaafde hulpverleners, de rechterhand van de professional! Wat zou het goed zijn om deze ervaringsdeskundigen alle mogelijkheden en ruimte te bieden om hun boodschap te kunnen verspreiden… Wat zou het heerlijk zijn als het “samen staan we sterk”, kwetsbaar durven zijn, openheid te delen in moeilijke en minder moeilijke dagen een normale gang van zaken zou zijn! Je voelt je nooit meer onbegrepen of anders… want je weet dat er zo veel meer zijn, precies in dit moment, gelijkheid, met deze emoties… en je mag er zijn…je telt mee… er komen betere dagen… wij samen, jij en ik…

Positieve gezondheid

Vorige week ben ik op de hoogte gebracht over een compleet nieuwe methode voor mij: positieve gezondheid. Het is een enorm breed begrip, maar gaat volgens mij de medische wereld in positieve zin ontzettend veranderen!

Blog geschreven door Gerry Sieben.

Voormalig huisarts en onderzoeker Machteld Huber is de grondlegger van dit concept. Na ziekte besefte ze maar al te goed dat haar psychische gesteldheid een groot effect had gehad op haar lichamelijke herstel. Machteld ging hier mee aan de slag (2012) en er kwam een concept uit dat duidelijk maakte dat je een stuk eigen regie kon nemen in ziek zijn als je je fysieke, emotionele en sociale uitdagingen aan gaat! Het is dus niet alleen wat de dokter of arts verteld, ook zelf kun je het beste uit je herstel halen als je de uitdaging met jezelf aan gaat. Nee je kunt jezelf niet genezen, maar ja een positieve instelling, vrij gemaakt van je eigen belemmerende overtuigingen, en een goed gevoel met een gezonde dosis eigenwaarde en jezelf nuttig voelen in de maatschappij helpt je enorm!!!

Je bent nooit alleen die persoon met een aandoening of ziekte, je bent veel meer dan dat, richt daar je aandacht en positieve energie op! Ook is het belangrijk om te beseffen dat pijn, ziekte en verdrietige periodes onderdeel zijn van het leven, ontken het niet en ren er niet voor weg, maar hoe moeilijk het ook kan zijn, accepteer de situatie en deal er mee op je eigen manier, voel de kracht in jezelf… niets is voor eeuwig, je bent vaak sterker dan jezelf dacht!

Zelf gebruik ik al een aantal jaar mijn zogenaamde “levenswiel” waarop ik mensen zichzelf een rapportcijfer laat geven op verschillende onderdelen zoals gezondheid, familie, stress, werk enzovoort, en vanzelfsprekend waar de score vrij laag is kun je wat extra aandacht aan besteden. Nu heb ik kennisgemaakt met “het spinnenweb” van positieve gezondheid, en gebruik vanaf heden niets anders meer, ik zie het grote voordeel ervan als iedere hulpverlener, met dezelfde basistool een gesprek begint, en van daaruit een goed en vooral persoonlijk gesprek kan voeren en dan ook door kan pakken op een op maat gemaakt vervolg. Ik wordt er zo ontzettend vrolijk van!

De uitwerking van het spinnenweb heeft de concentratie op 6 dimensies:

  1. Lichaamsfuncties: ik voel me fit en gezond.
  2. Mentaal welbevinden: ik voel me vrolijk.
  3. Zingeving: ik heb vertrouwen in mijn toekomst.
  4. kwaliteit van leven: ik geniet van mijn leven.
  5. Meedoen: ik heb goed contact met anderen mensen.
  6. Dagelijks leven: ik kan goed voor mezelf zorgen.

Vanuit deze basistool kun je beginnen met een heel ander soort gesprek! De sterke kanten worden uitgelicht, en ook de minder sterke punten komen naar voren. Laten we eerlijk zijn, wat is gezond zijn, wie is er compleet gezond? Als we er voor uit durven  komen hebben we allemaal wel een paar puntjes waar wat bijschaafwerk geen luxe zou zijn. Ik als coach ben er gelukkig mee dat ook de medische wereld nu heeft ontdekt dat mensen zowel lichaam en ziel zijn, ze kunnen niet zonder elkaar functioneren, als het een wat mankeert kan het ander zeker een ondersteunende rol bieden!!!

Een positieve instelling maakt het verschil!

Ook ikzelf ben een ervaringsdeskundige in wat een positieve mindset met je lichaam (en geest) kan doen. In mijn niet al te makkelijke kindertijd (understatement) heb ik me vastgehouden aan wat ik wel had, en me geconcentreerd op waar ik een positieve boost van kreeg. In mijn prille volwassen leeftijd ben ik letterlijk alles waar ik in geloofde kwijt geraakt, zonder mijn toedoen, soms worden keuzes voor je bepaalt, en heb ik van mijn laatste greintje eigenwaarde een nieuw bestaan opgebouwd. Geleerd voor mezelf te zorgen, niet afhankelijk te zijn, trots te mogen zijn en dat wat er ook gebeurt je in de meeste dingen nog steeds een keuze hebt…. de dingen die er echt toe doen. Toen ik begin mijn twintigerjaren een start maakte met mijn huidige partner, heb ik het weer aangedurfd, na een flinke dosis lef bij elkaar rapen om te vertrouwen op een ander, er weer voor te kunnen gaan. In de jaren daarop volgend ben ik pas mijn ware ik gaan kennen, mijn eigen ik ontplooit, een gezin gekregen, een fijne basis en een thuis! In de tijd als beginnend gezinnetje hebben we samen moeilijke tijden doorstaan, tot ik een dubbele nekhernia kreeg, mijn dagen werden vooral gevuld door onuitputbare pijn! Ik kon letterlijk zo goed als niets meer, en lag vooral te rusten. Tja, dat was niet voldoende voor me en in die tijd heb ik me helemaal gericht om mijn studie (lifecoach) en allerlei cursussen om me te ontplooien, al herstellende van een geslaagde maar zware operatie aan de hernia.  Lezen, typen en leren thuis op mijn eigen tempo kon ik wel!!! Met in mijn hoofd dat mijn tijd wel zou komen, en ik heel misschien wel iets zou kunnen betekenen voor een ander. Een luisterend oor zijn voor iemand die er nog geen heeft, mensen die in de put zitten een sprankje positiefs in te  kunnen fluisteren, een heel klein verschil te kunnen maken in de positieve zin in iemands leven… want tja, in mijn niet zo makkelijke jaren had ik ook graag dat luisterend oor gewild.

Conclusie, van alle moeilijke en negatieve dingen, kun je op je eigen “ombuig-manier” ook iets ontzettends positiefs neerzetten. En nu, geniet ik met volle teugen wat het leven me voor moois biedt en omarm ik zelfs de moeilijke dagen.

 

Mantelzorgers

Natuur, Hand, Natuurlijke, Mensen

Blog geschreven door Gerry Sieben.

Mantelzorg…

In ons kleine landje zijn er ruim 3 miljoen mantelzorgers actief, personen die zorgen voor hun partner, kind, familielid, buur … die deze zorg nodig hebben door bijvoorbeeld een chronische ziekte, een handicap, of hulpbehoevend zijn door wat voor reden dan ook. 3 Miljoen! Dat zijn er veel hé!

Niet alleen degene die zorgbehoevend is wordt beperkt in het “normale leventje”, nee ook de mantelzorger heeft een ander leven dan voorheen. Je kunt je voorstellen dat een gezinsleven compleet anders in elkaar steekt dan bij een doorsnee gezin, en ook de mantelzorger zelf zit in een “opgesloten situatie”…  Ook al zorg je met liefde, als het eventjes te veel wordt, is de zorg toch nodigDie “vrije wereld” is haast onbereikbaar!

Een mantelzorger is zo veel meer:

  • Advocaat: regelen van goede medische zorg en alle benodigdheden, recht op juiste medicatie, financiële zaken en recht op vergoedingen.
  • Het huishouden: ondersteunen, de boodschappen regelen, indelen van de dagelijkse beslommeringen, visite, afspraken buiten de deur.
  • Gezondheid: juiste voeding, genoeg beweging, psychische gesteldheid.
  • Sociaal werker: genoeg bezoek, sociale contacten, aangepaste bezigheden.

Al deze mantelzorgers geven intensieve verzorging op deze onderdelen en vast nog veel meer dan hierboven vernoemd staat, ze staan met liefde klaar voor degene… maar meer dan een derde van deze mantelzorgers lijden zelf aan een minder goede gezondheid, ze cijferen zichzelf weg. Ook heeft een groot deel van deze mantelzorgers een zorgelijk verhoogd stressniveau!

Hoe zorgt een mantelzorger ook voor zichzelf?

Om voor die ander klaar te staan en op alle vlakken ondersteuning te bieden is een deel van je leven. Een mooi deel, om trots op te zijn! Jij maakt het verschil!

Een ander deel is je eigen leventje, je eigen ik… je gezin… je sociale leven… je wensen… Een gezin en een baan is voor de meeste mensen al een uitdaging om goed te “plannen” … maar als mantelzorger heb je er nog een extra lading bij! Het is en blijft, in wat voor situatie ook, zo ontzettend belangrijk om aan jezelf te denken, even een boost van positieve energie… even helemaal niets!

Een paar kleine tips: (en ja… die passen ook in jouw situatie!!!!!!!)…

  1. De lat: Leg de bekende lat niet te hoog, blijf realistisch, je doet wat je kunt maar verwacht van jezelf niet het onmogelijke.
  2. Kennis: Informeer jezelf, over de aandoening van de zorgvrager, wat zijn de mogelijkheden, wat is er nodig, wat kun je aan hulp krijgen, wat zou het draaglijker kunnen maken.
  3. Hulp: Ben niet eigenwijs… nee je bent niet onmisbaar, aanvaard hulp van een ander om eens een keer aan jezelf te kunnen denken, gun jezelf dat! Deel je zorgen en gevoelens met iemand, zodat je niet alleen voor dilemma’s staat.
  4. Gevoel: Accepteer wat je voelt… JA,  je mag wel eens een dipdag hebben of even minder sterk zijn!
  5. Grens: Ken je grens, als alles je even te veel wordt, handel er naar, stel het niet uit om aan jezelf te denken, schuif het niet op de lange baan… Vraag hulp! NU!!!
  6. Planning: Plan je week, let op de lat… plan ook een moment voor jezelf, al is het maar een uurtje per week, dit herinnert je eraan dat je ook lief moet zijn voor jezelf… Blijf werken aan je eigen sociale contacten, hobby’s en bezigheden, raak niet opgeslokt in sociaal isolement!

Als je niet voor jezelf zorgt, kun je ook niet meer voor anderen zorgen!

Heel veel respect, dat is wat ik voel voor mensen die met zo veel inzet, liefde en passie iedere dag weer de zorg dragen … dat voor die ander de dag zo veel mooier is! Mens wat ben je mooi!!!

Ken je zo’n held, die dagelijks klaar staat voor een ander, en het waarschijnlijk maar “gewoon” vind… vraag je eens af, wat zou jij voor deze held kunnen betekenen? Alle steun is zo’n mooi gebaar… Volgend gedichtje kwam ik tegen, en daar wil ik graag deze blog mee sluiten… Wens je nog een heerlijke dag … wees lief voor elkaar!

 

 

 

 

 

 

 

Eenzaamheid

Lonely, Verbergen, Triest, Jong, Alleen

Eenzaamheid…een veel voorkomende kwestie in deze tijd, gekleurd door vooroordelen en een overheersend taboe. We zullen dit groot maatschappelijk probleem samen moeten bestrijden, het is van ons allemaal… Eenzaamheid gaat niet alleen over het verhaal van die bekende oma, die achter het raam naar buiten tuurt, schuilend achter de geraniums… het is een probleem van alle leeftijden!

Wat is eenzaamheid? Globaal genomen zijn er twee vormen van eenzaamheid: sociale eenzaamheid, een persoon die beschikt over te weinig sociale contacten… en emotionele eenzaamheid, een persoon die de verbinding mist met anderen.

Een Taboe: Heb jij al ooit iemand hardop horen zeggen “hey, ik voel me eenzaam”!…? Het is naar mijn mening aan de mensen er omheen om dit te signaleren en er op een integere manier mee om te gaan. Iemand is niet eenzaam…. Een persoon heeft eenzame gevoelens! De persoon is veel meer dan alleen maar eenzaam… bijvoorbeeld: creatief, lief, zorgzaam, sterk…ga zo maar door. Ik denk dat als je degene een juiste duwtje in de rug geeft, wat bij hem of haar past, eenzaamheid op een positieve en doeltreffende manier bestreden kan worden, zonder dat je afbraak doet aan de persoon zelf. Laat degene vooral in zijn of haar waarde, dit is ontzettend belangrijk!

Herkenning en niet leeftijd gebonden: Een aantal voorbeelden om je in gedachten even met me mee te nemen… enkele casussen:

• De kleine jongen van 6 jaar, die altijd maar op straat rondhangt.
• Die pas gescheiden dame die hard werkt aan het opbouwen van een nieuw leven.
• Het gezin, met financiële problemen, die geen geld hebben voor verenigingen en sportclubs.
• De wat oudere man, die na 50 jaar zijn echtgenote heeft verloren.
• Het jonge, pas getrouwde stel, uit een ander land… die onvoldoende beschikken over de Nederlandse taal.
• Een jonge dame, 16 jaar, met een lichamelijke beperking.

Bovenstaande casussen hebben allemaal een eigen oorzaak, verhaal en reden van gevoelens van eenzaamheid. Het zijn allemaal andere personen, met een eigen karakter, in een andere leeftijd en situatie, dus er kan nooit 1 standaard oplossing aangeleverd worden om de eenzaamheid te bestrijden! Maar denk eens even met me mee…. Wat zou er gebeuren als de jongen van 6 eens gevraagd werd voor een potje voetbal in de straat met een glaasje ranja naar afloop…. Zijn gezinssituatie zal niet veranderen, maar een gevoel van erbij horen en verbondenheid maakt een groot verschil! De wat oudere man … maak eens een praatje… heeft hij kinderen, kleinkinderen? Misschien zou hij die moeder om de hoek met een gebrek aan oppas wel dolgraag van dienst zijn…. Het geeft een gevoel van nodig zijn, gewaardeerd worden, nuttig zijn. Een buitenlands stel, wat Nederland en haar inwoners met gewoonten nog volop moet leren kennen… nodig ze eens uit, nieuwe contacten, nieuwe verhalen… 2 werelden die elkaar kunnen ontmoeten, jezelf ontplooien, zonder vooroordeel!

Iedereen is toch wel eens eenzaam, dat klopt, als het een tijdelijk gevoel is, wat je dagelijkse leven en behoeften niet negatief beïnvloed is er niets aan de hand. Maar als eenzaamheid de overhand neemt, of meer grip heeft omdat je psychische gesteldheid minder stabiel of minder positief is … wordt het wel een serieus probleem. Enkele kenmerken van eenzaamheid in de vorm van een probleem wat aandacht nodig heeft:
• Lichamelijke signalen: uiterlijke verzorging, vermoeidheid, dip.
• Sociale signalen: weinig contacten, afzondering, isolement.
• Psychische signalen: negatief zelfbeeld, boosheid.
• Gedragsmatige signalen: claim gedrag, verslaving.
• Levensgebeurtenissen: overlijden, scheiden, ziekte.

Wat kan jij er aan doen?
Er zijn een 7tal aangrijpingspunten tegen eenzaamheid, kijk naar wat bij de persoon past, en wat verschil zou maken in zijn of haar persoonlijke situatie… maar hou er ook rekening mee wat bij je eigen kunnen en wil past. Denk aan:
1. Ontmoetingsmogelijkheid.
2. Betekenisvol contact.
3. Ondersteuning.
4. Vaardigheden.
5. Bezigheden.
6. Zingeving.
7. Verwachtingen.
Ga het gesprek aan, op een positieve en opbouwende wijze, niemand is er mee gediend om glashard te horen te krijgen “Goh ik zie dat je eenzaam bent”.. dat is niet iemand in zijn of haar waarde laten. Ga voor de zinvolle en positieve aanpak. De manier waarop je zo’n gesprek voert maakt ook het verschil… Wees een OEN (open, eerlijk en nieuwsgierig), laat OMA thuis (oplossingen, meningen en adviezen) en gebruik op tijd NIVEA (niet invullen voor een ander).

Maak het verschil… met een beetje menselijkheid en empathie kleur je van die ene persoon de wereld een beetje mooier in!

Ooohhh YES… puberteit!

Yes een puber!
Pubertijd is een woord dat wil zeggen dat je zeurende ouders hebt. Toch? Een onderwerp met heel veel vooroordelen… Is het dan echt zo, bij ieder gezin, dat er een soort van “terrorist” in je huis woont?! Wordt die fijne gemoedelijke sfeer dan echt door 1 persoon moeiteloos omgezet in een oorlogsgebied?!

Als je zoon of dochter net komt kijken op deze aardbol leren we ze lopen en kunnen we niet wachten om te horen hoe hun stemmetje klinkt, wat zullen de eerste woordjes zijn, de eerste zinnen… heerlijk toch! Vanaf ongeveer 2 jaar wordt het een ander verhaal: dan wordt ze vooral geleerd om stil te blijven zitten en niet alles te zeggen of er uit te flappen… Is het dan eigenlijk raar dat ze minder open worden, en op een moeilijke en kwetsbare leeftijd, vol veranderingen zoals in die bekende puberteit hun manier van communiceren aanpassen?…

Ik krijg geen contact meer met mijn kind… niets dringt door… “ik kan net zo goed tegen de deurklink aanpraten”!
Het leven van ons als ouders is druk, je werk, je gezinsleven, je familie, je vrienden … ga zo maar door, en op momenten dat het ons uit komt willen we een fijn en goed contact met onze puber. Omgekeerde wereld ….. je kan geen luisterend oor of hulp bieden wat fijn uit komt in jouw eigen planning, juist op die korte maar belangrijke momenten dat je puber je luisterend oor of aandacht nodig heeft moet je er proberen te zijn… zonder oordeel kunnen luisteren, zonder aanval reageren, een open mindset, gewoon er zijn…… Als ik in gezinnen kom met de nodige problematiek betreft pubers is het vaak niet alleen die zoon of dochter die de ruzies uitlokt, maar juist de omgang en de communicatie tussen ouder en kind, die de woede-uitbarstingen laten ontstaan.

Handvaten in het algemeen:
Niet doen:
• “Ach dame toch … ik ben ook puber geweest!” Ja dat klopt, in een andere tijd, geen social media, minder sociale druk en verwachtingen, andere tijd… andere problemen. Nee je hebt echt geen idee wat je zoon of dochter in deze tijd te verwerken krijgt…
• “Doe nou maar normaal en geen grote mond terug!” Wat is normaal, ben je zelf kalm en rustig gebleven, heb je de kans gegeven aan die puber om zich te uiten? Maak geen misbruik van je machtspositie als ouder, verval niet in “dat had ik vroeger zo eens moeten doen… dan…”
• Straffen!!! Straf kan en is een vorm van een statement maken en aansporen tot nadenken over hoe het de volgende keer anders te kunnen doen… Alleen straf helpt niet! Vertel, leg uit waarom, wat ging te ver, wat verwacht je een volgende keer, hoe zou het anders kunnen? Stel je als ouder kwetsbaar op, leg uit waarom het te ver gaat, wat zijn je zorgen, wat geeft het voor gevoel…

Wel doen:
• Open mindset: Luister, kijk ondertussen naar de emoties die te zien zijn, wat vertelt de lichaamstaal… Aan een snel gegeven oordeel heeft je kind niets, laat zien dat het telt waar hij of zij mee komt, behandel het met zorg voor je een reactie geeft. Dan krijgen ze het gevoel dat er overal over gepraat kan worden…
• Vertrouwen: Ook al zul je zelf je grenzen moeten gaan verleggen, en komen er dingen waar je als ouder echt niet op zit te wachten, zeg ja… geef het vertrouwen tot het tegendeel bewezen is… onmogelijk met alles natuurlijk, maar vind dan een soort van “middenweg” wat kan wel, hoe kun je het ombuigen tot iets positiefs?!
• Beloon: Bij goede inzet, kleine beetjes hulp, een gezellige middag… geef ze het gevoel dat je de positieve en goede dingen echt ziet! Als je alleen maar “afgezeken” wordt hoeft je ook niet meer je best te doen toch….? Het lot is al bepaalt..

Geniet!!!
Iedere leeftijd heeft de mooie en minder mooie kanten, vergeet op dit stukje van het pad niet te genieten… deze tijd komt nooit meer terug… maak samen herinneringen die tellen. En denk eens: “ooohhh YES … pubertijd”!!! Wandel met ze mee, zonder direct de weg te wijzen, laat ze zelf kiezen welke afslag ze willen nemen… ze kunnen altijd nog een stukje terug lopen… samen met jou in hun voetsporen!

Loop je als gezin vast, komt die ruzie iedere keer terug, blijven die oude koeien niet in de wei en sta je open voor verandering…? Ik hoor het graag, goede communicatie en echt kunnen luisteren naar elkaar maakt het verschil, ik kan jullie daar in begeleiden! (En ja ook binnenvetters kunnen meepraten).

Yoga Saba, Thea Langeler

Enige tijd geleden raakte ik ontzettend geïnspireerd door een bijzondere vrouw. Een vriendin nodigde me uit om eens mee te gaan naar een les Yin yoga… Met deze blog wil ik graag mijn bevindingen met jullie delen!

Yoga Saba, de Yin yoga studio van Thea Langeler, gelegen in Someren.

Ik stapte binnen en het gevoel van welkom zijn kwam me al bij de opening van de voordeur tegemoet! De trap op naar boven … en daar bevind zich een mooie yogastudio, die meteen een gevoel van rust over je heen laat dalen…. Er is plaats voor max 3 personen, wat heerlijk is omdat het meteen persoonlijker wordt, je niet met te veel zielen in een ruimte je zen moment moet delen en dat de docente Thea alle aandacht aan je kan schenken die je nodig hebt. Wat een heerlijk moment die les… enige nadeel was dat de tijd voorbij was gevlogen, voldaan en slaperig van het loslaten en de behaalde ontspanning kregen we nog zoals gebruikelijk bij haar lessen een heerlijke kop kruidenthee, een schaaltje lekkere nootjes en … een inspirerende boodschap uit een doosje met kleine opgerolde wijsheden en gelukwensen! Dit alles maakte het voor mij een bijzonder fijne en mooie ervaring… Omdat mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd, heb ik haar bij me uitgenodigd om meer van haar en deze manier van yoga te weten te komen….

Hoe is haar verhaal begonnen:

In 2009 is Thea begonnen met yoga, door de jaren heen met steeds meer regelmaat. Ook haar interesse in hoe je lijf en ziel samen gaan, je zen voelen, goede voeding, de geschiedenis van yoga, de essentie en wat het voor je kan betekenen ging een grotere rol spelen in haar leven. Yoga maakte haar meer bewust, liet haar beter naar haar lijf luisteren, bracht haar dichter bij zichzelf. Ze besloot in 2015 een opleiding te beginnen van Hatha – Raja om yoga docente te worden, niet om echt les te gaan geven….. want in die tijd had ze last van faalangst en was een eigen klasje leiden niet denkbaar… maar om zich meer te kunnen verdiepen en alles nog beter te kunnen beheersen. Enige tijd daarna wilde ze haar kennis toch graag aan mensen overdragen en had ze de drive om echt iets voor andere mensen te willen gaan betekenen, bewust te maken wat yoga in je leven kan brengen en ging van start. Haar faalangst overwonnen, de ruimte die nodig was in huis viel op zijn plek en met een facebookpagina en visitekaartjes is Yoga Saba geboren!!!

Wat is Yin yoga:

Yin Yoga is een vorm van yoga waarbij je het lichaam niet wil warmen, maar waarbij je het lichaam voor een langere periode (2-5 min) in een houding houdt met de spieren ontspannen, zodat je aandacht kan worden gebracht naar de diepere structuren van het lichaam zoals de gewrichten, bindweefsel (ligamenten) en organen. Door het oprekken van je bindweefsel wordt de stof hyaluronzuur aangemaakt. Hyaluronzuur zorgt ervoor dat het bindweefsel meer water aan zich bindt waardoor de soepelheid tussen de gewrichten en botten wordt vergroot. Van Yin word je dus leniger! Yin Yoga richt zich erop blokkades in de diepere lagen op te heffen en energie weer vrij te laten stromen. Yin zorgt voor het mobieler maken van de gewrichten vooral rond het heupgebied, het bekken en de onderrug. Doordat je lang in de houdingen blijft heb je de tijd om je mentale en emotionele weerstand te observeren en los te laten. Met yin stretch je bindweefsel én je oefent in geduld en acceptatie. Yin Yoga richt zich naar binnen, gaat over stil worden en luisteren naar je lichaam. Tijdens Yin Yoga beoefen je veelal zittende en liggende houdingen. Je zult merken dat de houdingen statisch lijken maar dat in werkelijkheid niet zijn. Er verandert voortdurend iets, als je maar voelt! Yinhoudingen zijn zeer toegankelijk, ook als je weinig of geen yoga-ervaring hebt. Yin Yoga is bijzonder geschikt voor mensen die disbalans ervaren, zowel op fysiek, mentaal als emotioneel gebied. Denk hierbij aan het meemaken van ingrijpende gebeurtenissen, herstellen van blessures, leren omgaan met chronische klachten, burn-out, omgaan met een levensbedreigende ziekte of andere stress gerelateerde klachten. Ook leert het je meer zelfvertrouwen te krijgen in je lichaam na een ziekte. Het is altijd goed om rekening te houden met je grenzen, daar niet overheen te gaan, je niet te spiegelen aan de anderen in een les. Omdat Yinhoudingen lang duren, je de tijd neemt in de houding te gaan, kun je goed voelen wat er gebeurt in je lichaam. Veel blessures/klachten kunnen na regelmatige Yin Yoga beoefening vanzelf overgaan mits je goed luistert naar je lichaam en je over geeft aan de houdingen. Yin Yoga kan iets voor je betekenen bij o.a. Reuma, Fibromyalgie, Schouderklachten, Stress, Lage rugklachten, Burn-out klacht, Slaapproblemen… en nog veel meer. (tekst van internet, bron onbekend).

Stilte wandelingen:

Naast haar yoga lessen heeft Thea in 2017 een opleiding wandelcoach voltooid. Zelf houdt ze ontzettend van wandelen, genieten van wat de stilte in de natuur je brengt, en was deze opleiding een hele mooie gelegenheid om zichzelf nog verder te kunnen ontplooien… Inmiddels geeft ze met enige regelmaat stilte wandelingen  in de natuur nabij het Keelven in Someren en in het natuurgebied van de Strabrechtse heide.

Tijdens het wandelen kun je ervaren dat je op een hele prettige manier tot rust kunt komen en veel meer kunt genieten van elk moment, de oefeningen plaatsen je in het hier en nu en creëren de rust en ruimte om aandacht te geven aan alles wat zich bij je aandient. De setting in de natuur maakt dat je zintuigen extra geprikkeld worden en een krachtigere uitwerking hebben…

 

Tot slot:

Graag wil ik deze blog afsluiten met een prachtig citaat van Thea…

We zoeken vaak de oplossing in ons denken maar daar zit de oplossing niet. We zullen contact moeten maken met ons lichaam (ziel). Lichaamsbewust worden, Voelen wat zich daar afspeelt. Onrust, sensaties, spanning. Door daar contact mee te maken en er niet van weg te gaan (denken/afleiding) leer je er mee om te gaan. Het hoeft niet weg. Zijn met wat is. Het niet willen veranderen leert je meegaan met de flow van het leven. Je houd je niet meer vast aan je verwachtingen en overtuigingen. Ik moet, ik wil. Je leven wordt vrijer. Iedereen voelt zich of niet gehoord, niet gezien, niet goed genoeg. Door contact te maken met jezelf. Kan je jezelf helen. Zoek je niet meer in de buiten wereld maar in jou binnen wereld. 

Contact:

Yoga Saba, Thea Langeler

Mail: thea.yogasaba@gmail.com

Facebook pagina: https://www.facebook.com/thea.yogasaba/

NLP neurolinguïstisch programmeren

Wat is NLP? Mijn persoonlijke visie:

Neuro= je neurologische gaven zoals je zicht, gehoor, reuk, smaak en tast. Linguïstisch= onze taal, geluiden, beelden, gevoelens emoties e.d. Programmeren= onze reacties, patronen, ontdekkingen, verandering e.d.

Dit alles samen genomen bepaalt een deel van wie je bent, wat je doet en hoe je reageert…. Door verschillende leertechnieken toe te passen kun je kort gezegd op een andere manier leren omgaan met alles van de buitenwereld, en dit ook op een andere manier verwerken in je hoofd…… dus ook anders naar buiten terug communiceren. Een mooi voorbeeld hier van is een verhaal uit het boek : het complete NLP werkboek van David Molden en Pat Hutchinson…

Een metafoor van een kikker die op de bodem van een put leeft. Als de kikker omhoog kijkt, ziet hij een kleine cirkel van de lucht en hij denkt dat dit het enige is wat er bestaat in de wereld. Maar op een dag wordt de kikker overvallen door een drang om naar boven te klimmen om de kleine luchtcirkel eens beter te kunnen bekijken… Als hij boven uit de put gekropen komt, na veel moeite, ziet hij opeens het immense landschap wat zich in alle richtingen uitstrekt en hij denkt bij zichzelf: “wow… zo veel om te ontdekken, waarom heb ik deze klim niet eerder gemaakt??”…

Als je NLP op je eigen manier kunt gebruiken, ontdek je een grotere wereld van mogelijkheden om jezelf op een positieve en sterkere manier te kunnen ontwikkelen en doelen te bereiken.

Enkele kenmerken die NLP naar voren brengt om je in beweging te zetten;

  • De kaart is niet het gebied. (Hangt er van af wie je bent en wat je ervaringen zijn).
  • Lichaam en geest zijn een eenheid. (Verandering in geest uit zich ook lichamelijk).
  • Verandert een deel van het systeem…. verandert het hele systeem mee.
  • Iedere vorm van gedrag is communicatie. (Je kan niet NIET communiceren).
  • Je gedrag is een vertaling van je “interne proces”. (Gevoelens, oordelen enz.).
  • Gedrag speelt samen met je omstandigheden. (Hoe kun je je gedragen…).
  • Alle mensen werken perfect, niemand is “kapot”. (Iedereen kan veranderen).
  • We maken altijd de beste keuze op het moment. (Wat op dat moment mogelijk is).
  • Fouten bestaan niet!!! ( Alleen feedback en een persoonlijk leerproces).

Om deze kenmerken goed te kunnen gebruiken heb je een goede zelfkennis nodig. Wat voel je, in welke situatie…en waarom voel je dit… wat zijn daardoor je emoties…. Het is een leerproces waar je de rest van je leven mee aan de slag kunt blijven!

Zogenaamde metaprogramma’s geven duidelijkheid over jezelf, daaruit ontstaat je kracht om te veranderen op een positieve manier. Deze geven duidelijkheid hoe je omgaat met de buitenwereld. Wat heeft je voorkeur bij de volgende punten:

  • Er naar toe / er van af.
  • Procedures / opties.
  • Interne referentie / externe referentie.
  • Globaal / specifiek.
  • Alleen / anderen.
  • Onafhankelijk / samen.
  • Heden / toekomst.
  • Routine / verandering.
  • Doen / denken.
  • Denken / voelen.

Deze keuzes zijn voor een ieder anders, en erg persoonlijk. De keuze die je maakt wordt aangestuurd door je eerdere ervaringen, gevoelens en daarvan verkregen wijsheid uit jouw leven. Door andere keuzes te combineren of te wijzigen verandert er veel! Je overtuigingen en je kernwaarden sturen vanzelfsprekend mee.

Wat ook bij NLP hoort is het zetten van zogenaamde “ankertjes”. Je koppelt een gevoel aan een daad, of plant een “niet vergeten taak” aan een handeling. Als je bijvoorbeeld een heerlijk relaxed vakantiegevoel samensmelt met het vasthouden van je linkerhand met je rechterhand, en dit keer op keer traint… dan wijst de praktijk uit dat je in een stressvolle situatie jezelf kan kalmeren door simpelweg je hand op dezelfde manier vast te pakken, het vakantiegevoel gaat het stressgevoel overheersen….. (Ik weet het, het klinkt raar… maar je brein kan zo veel meer dan je nu zelf denkt…)! Een ander voorbeeld is dat als je niet moet vergeten om je broodtrommel klaar te zetten voor de drukke werkdag van morgen, je zelf een herinnering kunt “planten” in je brein. Herhaal meerdere malen geconcentreerd die dag: “als ik de lichtknop uit doe voor ik naar boven /  naar bed ga, dan denk ik aan mijn broodtrommel”! (En geloof het of niet….. raad eens waar je aan denkt bij het omzetten van de lichtschakelaar?)…

Deze blog beschrijft mijn visie op NLP… het is maar een tipje van de ijsberg… maar voor mezelf als coach het belangrijkste deel…. ik ben geen NLP coach, maar gebruik wel vaardigheden uit NLP. Mijn bronnen daarvoor zijn 2 boeken: Het complete NLP werkboek, van David Molden & Pat Hutchinson en het boek Het ABC van NLP van Yoka en Dick Brouwer.

Binnenkort geef ik Workshops om van jezelf een versie 2.0 te maken, met daarin vaardigheden van NLP, bij interesse hoor ik graag van je….

 

 

 

Angst

Angst… angst is een emotie, deze komt opspelen bij bijvoorbeeld een bedreiging die op je af komt, je kan het zien als een overlevingsmechanisme van je hersenen. Toch is hier niet alles mee gezegd, je hebt vele vormen van angst, verschillende varianten zijn van jezelf niet op je gemak voelen, of zelfs wat bang zijn tot volledig in paniek! Deze verschillende vormen kun je dan soms hebben, tot regelmatig, tot zo vaak dat de angst je leven beperkt of zelfs compleet beheerst.

Enkele vormen van angst:

  • Kortstondige angst: Deze angst kan best intens zijn maar is van korte duur, je kunt schrikken van een spin of een onweersbui… maar als de spin uit zicht is verdwenen of de bui plaats heeft gemaakt voor de zon, dan is je angst ook verdwenen. Ieder mens heeft deze vorm van angst regelmatig, het hoort er bij.
  • Paniek: Dit is een heftigere reactie dan gewoon bang zijn, hier komen ook fysieke veranderingen bij kijken zoals een verhoogde hartslag, zweten (vandaar de benaming “angstzweet”), maar ook je ademhaling kan problemen geven. Je bent op dit moment echt even niet meer jezelf en de angst neemt je logisch denken en redeneren van je af. Als je dit regelmatig ervaart dan heb je last van  een paniekstoornis.
  • Een fobie: Dit is een specifieke angst, een voorbeeld hier van is het hebben van hoogtevrees, claustrofobie of bang zijn voor het betreden van grote openbare ruimtes (pleinvrees).
  • Sociale angst: Dit wordt ook wel “faalangst” genoemd, andere vormen zijn plankenkoorts of examenvrees…. Dit wil zeggen dat je bang bent om te falen waar je nog aan moet gaan beginnen. Perfectionisten hebben hier meestal last van… alles moet helemaal perfect zijn, niets mag tegen zitten! Je kunt de lat zo hoog voor jezelf leggen dat het bijna geen echte kans van slagen meer heeft.

Je angsten herkennen en tackelen.

De mildere vormen van angst kun je herkennen om bewust te zijn van de momenten waarop je dit gevoel ervaart. Door jezelf vragen te stellen als “heb ik een grondige reden om bang te zijn”. Wat kan ik doen om mezelf weer rustig te maken…  Stapje voor stapje de angst te overwinnen… Ook ingebeelde angsten, zoals in de nacht denken dat de benedenverdieping in brand staat, en het jezelf zo in te prenten dat je de rookmelder al “hoort” is een veelvoorkomende vorm van angst, waar je zelf mee aan de slag kunt gaan om er van af te komen.

*Voor angsten die wat dieper zitten binnen in je, of kleine beperkingen in je leven bezorgen, kun je handvaten en begeleiding krijgen van mij als coach zijnde!*

Jammer genoeg zijn er vele verhalen waar te laat hulp gezocht wordt… wat te lang duurt voor er een duidelijke diagnose is…. waar mensen te lang onzeker zijn of hulp wel een oplossing kan zijn… die verkeerd begrepen worden…

Hier volgt een van deze verhalen..

*************************************************

Een persoonlijk verhaal.

Wat waren je eerste klachten? Ik vulde steeds meer voor mezelf in wat andere mensen dachten, kreeg steeds minder zin en energie om sociale activiteiten te ondernemen. Het begon eigenlijk al op erg jonge leeftijd, op de kleuterschool had ik al last van verlatingsangst, wat werd versterkt door het verlies van mijn dierbare oma, dit bemoeilijkte nog meer mijn “gewone leven” waardoor in groep 7 er dagen bij waren dat ik niet in staat was om naar school te gaan. Op dit punt in mijn leven kwam er voor de eerste keer hulp, van buitenaf, bij mij thuis om me door deze periode heen te helpen. Een grote ergernis was alle andere mensen om me heen die zich er mee gingen bemoeien en voor mij in wilden vullen wat ik voelde. Ook de hulpverlener die bij me thuis kwam, hielp niet maar vertelde mij wat ik moest voelen en dat ik me op zo’n jonge leeftijd vooral niet te lang aan moest blijven stellen! Op eigen kracht ging ik zo goed als ik kon weer naar school en deed de dingen die ik moest doen, maar een erg groot verantwoordelijkheidsgevoel en bezorgdheid met daarbij regelmatig angst maakte dit een moeilijk periode. In groep 8 ging het goed, tot op het moment dat het schoolverlaterskamp aan brak. Onder dwang ben ik toch mee gegaan, heb best plezier gehad maar vooral de nachten waren heftig….. ik wilde gewoon thuis zijn….. daar was het veilig…. daar was mama…. en mijn plaats was ook gewoon thuis, dan wist ik zeker dat de “wereld niet zou vergaan”. De brugklas fase begon, hiermee begon het hele verhaal pas echt!!! Vol spanning ben ik de eerste twee maanden naar school geweest, probeerde op allerlei manieren voor elkaar te krijgen dat ik maar thuis kon zijn. (Regenpak vergeten en nog eens thuis vragen of ik wel echt naar school moest, zogenaamd ziek zijn… noem maar op ). Na die paar maanden was mijn energie helemaal op. Het was klaar en genoeg geweest, ik kon het niet meer opbrengen om naar school toe te gaan. Ik was kapot!!! Het zorgteam van school kwam bij ons thuis… wat ik had werd faalangst genoemd… (een ruim begrip, toch!), na een half jaar thuis gezeten te hebben werden er afspraken gemaakt dat ik weer begon met halve dagen school. Dat ging best goed, en zo heb ik het hele eerste schooljaar af gemaakt. Ik heb dit jaar nooit echt mijn plekje kunnen vinden in de klas, had ook niet echt vrienden/ vriendinnen, wat ik miste en best verdrietig om kon zijn. Het tweede en derde leerjaar gingen goed, ik had me er weer zelf boven op geholpen en bleef doorzetten…. alleen op dagen dat ik een spreekbeurt moest doen was ik ziek…. kreeg ik een nieuwe datum….ik was weer ziek! Dus sommige dingen kreeg ik echt niet voor elkaar, ondanks mijn enorme wilskracht!!!! Ook vriendschap was in deze tijd een enorme hulp, eindelijk had ik ook vriendinnen!!!! Door de ziekte van Pfeiffer werd ik alsnog onderuit gehaald en kon het derde leerjaar niet halen. In mijn poging om het jaar opnieuw te doen ging het weer mis…. ik had geen uitdaging op leergebied, was mijn vriendinnen op school kwijt en gaf op…. Energie weer op “nul”. Toen kwam het moment dat het zorgteam van school me heeft aangemeld bij de leerplichtambtenaar. Ik moest voor de rechter verschijnen door mijn schoolverzuim en kreeg HALT straf en twee jaar jeugdreclassering. Dit was het moment dat ik en ook mijn ouders erg graag duidelijkheid zouden willen krijgen WAAROM ik niet kon functioneren zoals mijn leeftijdsgenoten terwijl ik zo mijn best deed maar constant in mezelf vast liep!!! Ik zou zo graag testen gehad hebben op dit moment, want ik wist zeker dat er “iets met me aan de hand was” waarom ik deed wat ik deed… ik wilde wel gewoon naar school en gewoon mijn leven leiden, maar kon het niet!!! Ook jeugdzorg zag niet wie ik was en waarom ik deed wat ik deed. Na lang zeuren, en thuis zitten (waardoor ik me nutteloos voelde, niet mee telde in de maatschappij en zelfs begon te geloven wat jeugdzorg over me zei….) mocht ik me eindelijk laten testen. De diagnose: een grote kans op ADHD en ADD… en een ontwikkelingsachterstand, wat ik tot op de dag van vandaag niet begrijp. Ik heb alleen maar formulieren in gevuld toen, en er waren nog geen testen zoals die er nu zijn. Tussen door heb ik allerlei verschillende scholen en opleidingen geprobeerd, maar kon nergens goed functioneren en mezelf zijn. (Aan de leerstof zelf lag het niet, maar het “moeten” en naar school gaan was dat wat het onmogelijk maakte voor me). Begrip thuis “ja”… begrip van anderen om me heen….”nee”… Dit alles duurde 4 lange jaren… emoties van deze tijd: boosheid, onbegrepen voelen, onzekerheid……

Op mijn 21ste was er eindelijk een grote omslag!!!! De huisarts verwees me eindelijk door naar het GGZ en  ik kreeg als eerste een autisme test. Dit was het niet. Daarna heb ik de 4DKL test gehad, deze test je op verschillende facetten zoals angst, depressie, emotionele spanning ed. Daar kwam eindelijk mijn diagnose uit: gegeneraliseerde angststoornis, sociale fobie, medische fobie, en ontwijkende persoonlijkheidsstoornis. Nu had ik tenminste een kloppend resultaat op papier! Ik had in eens begrip in plaats van allerlei vooroordelen zoals lui zijn, dwars zijn… Ik ging verder met cognitieve gedragstherapie. Deze therapie was goed voor me en zag er ook zeker het nut van in, maar voelde me onder druk gezet, de tijd die ik er over mocht doen om verbetering aan te tonen was voor mijn langdurige situatie veel te kort. Daardoor hebben we samen besloten na een half jaar te stoppen met deze therapie en werd ik overgedragen aan de praktijkondersteuner van de huisarts. Met de handvaten die ik heb gekregen van het GGZ en de ondersteuning van de praktijkondersteuner (die ook psychiater van beroep is), kreeg ik het vertrouwen in mezelf en kon daardoor met kleine stapjes mijn leven weer op bouwen.

Hoe is het nu? (leeftijd 23).

Op dit moment ben ik thuis opleidingen aan het doen, met succes… al meerdere diploma’s op zak!!! Ik ben 1 ochtend in de week werkzaam! Door de week ben ik wel 3 of 4 avonden met vrienden er op uit!!!

IK LEEF WEER!!!

Nu heb ik het gevoel dat ik al mijn “verloren jaren” in moet/ kan halen, eindelijk!

Do’s en don’ts.

  • Zet stappen in je eigen tempo.
  • Doe alleen waar je je goed bij voelt.
  • Laat je als je jezelf in mijn verhaal herkent, doorverwijzen via de huisarts naar het GGZ.
  • Blijf aardig voor jezelf!

Wat je niet moet doen:

  • Een ultimatum stellen aan jezelf of je vooruitgang.

De gouden tip: Blijf in iedere situatie, wat anderen ook van je denken of tegen je zeggen, altijd naar je eigen ik luisteren!!! Jij bent de enige die weet wat je echt voelt en denkt, en jij bent de enige die met alle emoties dagelijks moet leven en de dag door moet komen….. “de rest heeft makkelijk praten, toch???!”

****************************************************

Dankjewel lieve en sterke anonieme kanjer, voor dit persoonlijke verhaal! Ben trots op jezelf! Geniet van je vooruitgang en heb vertrouwen in de toekomst… Personen zoals jij maken de wereld een stukje mooier.

 

 

 

 

Voor jezelf kiezen…!

Kiezen voor jezelf… hoe doe je dat?!!!

“De wijzen worden geïnstrueerd door rede, het gemiddelde verstand door de ervaring, de dommen uit noodzaak en de bruten door instinct.” (Marcus Tullius Cicero).

Iedereen heeft wel eens een moment dat iets niet goed voelt. Dat kan een persoon zijn, maar ook een situatie of een keuze die gemaakt moet worden. Het is nooit goed te verklaren waar het “foute gevoel” vandaan komt, maar het is er wel degelijk. De een voelt het fysiek… het zogenaamde onderbuik gevoel, de ander voelt het door moeite te hebben met het geven van een reactie, voor iedereen is het anders, daarom ook zo moeilijk om het thuis te kunnen brengen of uit te leggen…

Er is een verschil tussen je instinct, je intuïtie en je onderbuik gevoel.
Je instinct is erfelijk bepaald, het zit in de genen zoals ze zeggen. Het zijn de standaard hersen reacties die er vanaf je geboorte zitten en die spontaan boven komen in situaties. Een voorbeeld hier van is het overlevingsmechanisme “fight – fly – freeze”… vecht, vlucht of bevries… in een bedreigende situatie neemt je instinct je gedachten volledig over en kiest een van deze 3 opties: – je vecht terug – je rent weg – je staat vastgenageld aan de grond van angst. Je intuïtie is moeilijker te omschrijven, het is een deel aangeboren, maar wordt wel degelijk ook bestuurd door innerlijke ervaring, dan bedoel ik geen scholing of studie maar wijze levenslessen of de ervaring die je ontwikkeld hebt door alles wat je hebt mee gemaakt, hebt gevoeld en te ervaren wat het te weeg heeft gebracht. Daar naast is intuïtie ook een soort “hogere denkwijze” zonder dat je denkt, het is niet het directe verklaarbare verstand wat je aan stuurt maar het stukje “onverklaarbare wijsheid” binnen in je…. Je onderbuik gevoel, of “ik voel het aan mijn water”…( voor een ieder zit het op een andere, eigen logische plek in het lichaam)… heeft helemaal niets met denken of verstand te maken maar is het gevoel wat je krijgt door de pure emoties die bij je boven komen. Er is geen controle op je voelt het gewoon.

Deze drie samen, instinct – intuïtie – onderbuik gevoel, bepalen voor een groot deel hoe we reageren op en omgaan met dingen die tegen ons gezegd worden, dingen die ons opgedragen worden, dingen die moeten door onze baas, onze gemeenschap, onze eigen eisen die we met de bekende “hoge lat” hebben bepaald. En vaak maken we beslissingen en keuzes die niet de onze zijn, maar die ons opgedragen of opgedrongen worden door de omgeving…. kan niet goed zijn …… toch?……

Lichaam en geest moeten elkaar in balans houden, als je psychische gesteldheid niet in orde is, bijvoorbeeld als je gestrest bent, krijg je in veel gevallen lichamelijke klachten, zoals bijvoorbeeld hoofdpijn. Mijn mening is als je te vaak opgedrongen keuzes maakt, je wel degelijk jezelf te kort doet en als het de overhand neemt, dat wanneer je op een soort van “automatisch piloot” staat en handelt en doet naar wat iedereen van je verwacht in plaats van wat je voelt…. je zowel lichaam als geest uit balans brengt…

“Luister naar het fluisteren van je lijf…zodat het niet hoeft te schreeuwen… !”

Dus, conclusie: Als je je lijf hoort fluisteren, op wat voor manier dan ook…… handel er naar…… stel het niet uit, negeer het niet…… voorkom het schreeuwen!
Heb je daar toch meer moeite mee dan je zou willen… een coach kan je hier in handvaten geven, ook bij mij kun je zowel individueel als met een groep een coach workshop “naar jezelf luisteren” doen, waarin duidelijk wordt waar je beter en duidelijker voor jezelf op “moet” komen en handvaten krijgt hoe je dit dan aan zou kunnen pakken….

(nieuwsgierig? mail naar info@siebencoaching.nl).

projectie

Projectie…

..“Alle gedachten die u veelvuldig koestert, zullen uw wijze van denken beïnvloeden, want de ziel wordt gekleurd door uw denkbeelden”…. Marcus Aurelius.

Wat is projectie?
Kort samengevat is projectie dat je je eigen bewustzijn-inhoud, zoals emoties en herinneringen, projecteert op de buitenwereld, of op andere mensen of gebeurtenissen om je heen… Een simpel voorbeeldje hier van: als je tot over je oren verliefd bent, dan is die persoon en de wereld er om heen alleen maar “rozengeur en maneschijn”.
Al in het stadium van onze kindertijd merken we zonder het door te hebben al op dat projectie bestaat, wie kent er niet het gezegde wat op vele speelplaatsen geroepen wordt: “Wat je zegt ben je zelf…”!
Projectie kan zowel negatief als positief ingezet worden… In de negatieve zin werkt het als een soort van afweer mechanisme tegen je eigen negatieve emoties, herinneringen en levenslessen, doet of zegt iemand iets tegen je wat deze emoties die diepgeworteld van binnen zitten bij je omhoog roepen, (wat je ten alle tijden wilt voorkomen), schuiven we precies deze gevoelens bij de ander in de schoenen! Het ligt aan de ander! Het is zijn of haar schuld! Jij doet niets verkeerd, de ander zit of doet duidelijk fout!!! Het moeilijke van dit verhaal is…. Zit de ander echt fout / of …. Heb je de overtuiging daar van omdat je emoties dit leiden en de waarheid overnemen of bijsturen… In de positieve zin is projectie een soort van “tool” die al je eigen kwaliteiten en talenten, maar ook goede eigenschappen, vertaalt in de ander…. Wat je zelf in je positief pakket hebt, herken je in de ander. Bezit je deze talenten en kwaliteiten echt, of zou je deze graag willen???

Samengevat: Door je projecties helder en duidelijk te hebben voor jezelf, wat werk en zelfinzicht vereist, leer je allereerst zonder oordeel naar je eigen ik te kijken, maar daar na ook zonder oordeel een ander kennen. Het is niet gemakkelijk, het hangt samen met irritatie, aannames, verwachtingspatronen, en ook zeker je vooraf gaande levenspad, met al de daarbij behorende onzekerheden en emoties!
Als je bijvoorbeeld een harde en strenge opvoeding genoten hebt, ben je vaak de rest van je leven op je hoede voor dominante karakters, je gevoel gaat bij kennismaking vaak al meteen in de verdediging of veroordeling modus. Dit wordt onbewust gestuurd door oude pijnen, complexen en negatieve emoties…
Hieruit blijkt al een beetje, hoe meer emotie er bij komt kijken, hoe duidelijker de projectie!

 

Hoe gebruik je projectie?!
• Je kunt je emoties herkennen, thuis brengen en een plaats geven.
• Je bent niet langer meer op je hoede voor die boze buitenwereld en kwaadwillende mensen die eigenlijk alleen binnen in je bestaan.
• Je kunt de bijbehorende boosheid of frustratie voortaan uit de weg gaan, door zonder oordeel te aanvaarden.
• Geeft niet meteen meer de schuld aan alles en iedereen, waardoor je je ellendig voelt, maar beseft dat emoties en overtuigingen een grote rol spelen.
• Mochten emoties te heftig worden om normaal te blijven reageren, kun je voor het uit de hand loopt een “time-out” vragen, om er later op een rustige manier op terug te komen.
• Kortom maakt het je leven eenvoudiger, soepeler en dus ook gelukkiger, het blijft alleen wel werken om jezelf te blijven projecteren, dit is niet iets wat op een gegeven moment klaar is, nee, het blijft werken om het “up-to-date” te houden en in te blijven zien.

Leuke manier van projectie beoefenen;
Besef eens een dag lang dat alles wat je op die dag doet aan bezigheden een keuze is! Besef dan ook meteen hoeveel keuzes,( door jou gemaakte keuze) , zijn blijven liggen die dag….. ongebruikt, zo voor het grijpen….. Even een doordenkertje, toch? Als je zo de keuzes voorbij ziet komen, of die je leven bepalend hebben gemaakt…. Denk dan eens aan je dromen, je verlangens, je positieve gedachten….

Conclusie:
Wat een doel kan zijn van projectie is: oordeel-loos naar jezelf durven kijken, en daarna naar anderen. Oftewel leef met een “open mind-set”! Besef dat bij een gelijke gebeurtenis of onenigheid een ieder anders voelt en reageert, ieder heeft immers een eigen rugzak op door het voorafgaande leven. Je kunt en mag nooit oordelen over iemand anders emoties of reacties…. Het is vaak moeilijk genoeg om onze eigen emoties te kunnen verklaren en ontdekken…

Projectie: “Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten”…